Niet aleen kunnen zijn

                                                                                                          Door Mark Wibier
Tinley-Gedragstherapeut voor honden
Op degedragsspreekuren wordt ik met een grote verscheidenheid aan problemen geconfronteerd. Een groot en regelmatig terugkerend probleem is het niet alleen kunnen zijn van de hond des huizes. Dat probleemgedrag heeft niet alleen verstrekkende gevolgen voor de hond, maar ook ook de impact voor de buren is groot en mag daardoor niet onderschat worden. Te vaak heeft hondengedrag geleidt tot vervelende burenruzies.
Grofweg valt het probleemgedrag te verdelen in twee soorten: niet alleen willen zijn en niet alleen kunnen zijn. In het eerste geval speelt verveling vaak een grote rol. Bij niet alleen kunnen zijn ligt de oorsprong in de regel in angst om alleen zijn en/ of een te sterke binding met één of meedere personen in het gezin. Bij de analyse van het niet alleen kunnen zijn blijkt dat een te sterkte binding in veel gevallen aan het ontstaan van het gedragsprobleem heeft gestaan. Die te sterke binding uit zich vooral in aandacht opeisend gedrag en het voortdurend nalopen van de mensen uit het gezin. Onder aandacht opeisend gedrag valt onder andere steeds aandacht vragen door met de neus onder de arm te duwen, strak aankijken (aanstaren), piepen, steeds een speeltje op schoot gooien in de hoop dat er gespeeld wordt, speeltje onder een meubelstuk duwen in de verwachting dat iemand op staat en het speeltje pakt. Maar ook steeds op schoot willen liggen, op de voeten liggen, onder dezelfde tafel liggen als waar aangezeten wordt valt onder aandacht opeisen. Het voortdurend achter na lopen door de hond is gedragskundig niets anders dan door je eigen hond in huis gestalkt worden. Het lijkt zo gezellig, maar meewillen naar de bovenverdieping, naar de wc, achter de benen liggen tijdens het keuken, opstaan en meelopen naar de keuken om koffie in te schenken kan uitgroeien tot uiterst hinderlijk gedrag met vervelende bijwerkingen.
Oplossen van dit gedragsprobleem kost veel tijd en geduld van de eigenaren. In de eerste plaats moet er gewerkt worden aan de verandering van het contact tussen eigenaren en hond. Er moet enige afstandelijkheid worden gecreeerd zonder dat de hond aan zijn lot wordt overgelaten. Dat kost de hond in de regel echter minder moeite dan het gezin. Het veranderen van de gewoontes van de mensen in het gezin bepaald uiteindelijk de kans op succes. Doorgaans is er voor de hond geen redenen om iets in het patroon te veranderen want hij of zij staat centraal in de aandacht en omgang. Waarom zou de hond zo’n royale positie afstaan?
Omdat gewoontes bij mens en dier langzaam veranderen kost het hele proces om weer alleen te kunnen zijn veel tijd. In veel gevallen wordt de gedragstherapie ondersteunt met medicijnen. Alleen medicijnen zonder gedragstherapie is geen optie omdat medicijnen het leerproces bekrachtigen. Daarvoor is een goede samenwerking van de eigenaren, de erkende gedragstherapeut en de dierenarts belangrijk. En de buren? Die verdienen alvast een grote bos bloemen want ook van hun geduld zal veel gevergd worden!

www.wibier.nl
0524-531525